• ഒളിമ്പസ് : സത്യവും സാരവും – 1

    by  • July 19, 2013 • തത്വചിന്ത • 0 Comments

    മനസ്സ്, ജീവന്‍, ബോധം, ആത്മാവ്, ഈശ്വരീയം, വ്യക്തിത്വം എന്നിങ്ങനെയുള്ള പ്രമേയങ്ങള്‍ എക്കാലത്തും മനുഷ്യനെ കുഴക്കിയിട്ടുള്ള വിഷയങ്ങള്‍ ആണ്. അസാമാന്യ തപസ്യകളിലൂടെ പലരും പ്രപഞ്ച ബോധവുമായുള്ള വിനിമയം സിദ്ധിച്ചിട്ടുമുണ്ട് എന്നും പറയപ്പെടുന്നു. പ്രപഞ്ച ആരംഭവും അവസാനവും, യാതൊരു വിധേനയും, മനുഷ്യന്റെ ശരിയായ തിരിച്ചറിവുകള്‍ക്ക്‌ വഴങ്ങുന്നതല്ല. എന്നാല്‍, നമ്മുടെ ജീവിത കാലഖണ്ഡത്തിലെ(slice of span) ഏടുകള്‍ വിശകലനം ചെയ്തു ഉരുവാകുന്ന, സാമാന്യ പരിഭാഷണം, നമുക്ക്, പ്രാപഞ്ചിക ജീവിതത്തെ പറ്റിയുള്ള കേവല ചിത്രം വരച്ചു തരുവാന്‍ പ്രാപ്തമാകുന്നു. സുസ്ഥിരമായൊരു ജീവനത്തെയും, അതിന്റെ ഘടകങ്ങളെയും അന്വേഷിച്ചുള്ള പോക്കില്‍ ഒളിമ്പസ്സിനുണ്ടായ തിരിച്ചറിവുകളാണ്, ഇന്ന് സംഘത്തിന്റെ സ്വപ്ന പദ്ധതിക്കും, അതിന്റെ ദര്‍ശന വ്യാഖ്യാനങ്ങള്‍ക്കും ആധാരം. ഒളിമ്പസ് എങ്ങിനെ മേല്‍പറഞ്ഞവയെ  എല്ലാം വ്യാഖ്യാനിക്കുന്നു എന്ന് നമുക്കൊന്ന് ആരായാം.

     

    പ്രപഞ്ചം.

    പ്രപഞ്ചത്തിനു തുടക്കമോ ഒടുക്കമോ കല്പിക്കേണ്ടതില്ല എന്നു ഒളിമ്പസ്സിന്റെ പ്രാഥമിക അനുമാനം. ദിനരാത്രങ്ങള്‍  പോലെ അനസ്യൂതം വികാസ സങ്കോച  പ്രക്രിയയിലൂടെ പ്രപഞ്ചം കടന്നു പോകുന്നു. നാം ഇന്ന് വീക്ഷിക്കുന്ന ദ്രിശ്യ പ്രകൃതി (ആകാശ ഗംഗയും സൌരയൂഥവും, ഭൌമാദി ഗ്രഹങ്ങളും മറ്റും.) അത്തരമൊരു വികാസത്തിന്റെ പാതയിലാണ്.  അതിനെ കാലത്തിന്റെ അളവുകോലാല്‍ നാം അറിയുന്നു. അങ്ങിനെ നമുക്ക് ഗ്രാഹ്യമാകുന്ന പ്രാപഞ്ചികമായ സര്‍വവും പ്രാപഞ്ചിക ആകാശത്തില്‍ (Ether) വിന്യാസം ചെയ്യപ്പെട്ടിട്ടുള്ള  പ്രാപഞ്ചിക കണങ്ങളുടെ പ്രകടനമാണ്. പ്രാപഞ്ചിക കണങ്ങളെ ഊര്‍ജമെന്നു ആധുനിക ശാസ്ത്രം വ്യാഖ്യാനിക്കുന്നു. ഊര്‍ജമായി അനുഭവ വേദ്യമാകുന്ന ഈ പ്രാപഞ്ചിക കണങ്ങളെ വിതാനിച്ചിട്ടുള്ള പ്രാപഞ്ചിക ആകാശത്തിലെ മാധ്യമം ആയി നില കൊള്ളുന്നത്‌, പ്രപഞ്ചേച്ഛ എന്നോ പ്രപഞ്ച ധിഷണ എന്നോ വിളിക്കാവുന്ന ഒരു അദൃശ്യ പ്രതിഭാസം (Naumina) ആണ്. ഒളിമ്പസ് ഇതിനെ പെന്റാക്കൂ എന്ന് നാമകരണം ചെയ്തിരിക്കുന്നു.. പ്രകടമാകേണ്ടയിടങ്ങളില്‍, പ്രാപഞ്ചിക കണങ്ങള്‍ സ്വയം പ്രകടമാകുന്നു.  പ്രാപഞ്ചിക കണങ്ങളുടെ  പ്രകടമാകലിനെ ദ്രവ്യം എന്നും നാം മനസ്സിലാക്കുന്നു. (ഉയര്‍ന്ന വേഗത്തില്‍ കമ്പിതമാകുന്ന ഊര്‍ജത്തിന്റെ, സ്തര രൂപത്തിലുള്ള പ്രത്യക്ഷമാകലാണ് ദ്രവ്യ രൂപത്തില്‍ നമുക്ക് അനുഭവ വേദ്യമാകുന്നത് എന്ന് പറയുന്ന സ്തര സിദ്ധാന്തമാണ്‌ ഇതിനു തെളിവായി ആധുനിക ശാസ്ത്രം ഉയര്‍ത്തി പിടിക്കുന്നത്‌).

     

    സ്കൂള്‍ ക്ലാസ്സുകളില്‍  നാം പഠിച്ച ഖര – ദ്രാവക – വാതക സങ്കല്‍പ്പങ്ങള്‍ കൊണ്ട് കണ്ടറിയാന്‍ പാകത്തിലല്ല, ഒളിമ്പസ്സിന്റെ ദ്രവ്യ സങ്കല്‍പം.  പഠനത്തിന്റെ സൌകര്യാര്‍ത്ഥം ഒളിമ്പസ് അഞ്ചു രൂപത്തില്‍ ദ്രവ്യത്തെ കാണുന്നു. ഭൌതിക രൂപം, പ്രതിഭാസരൂപം, ധര്‍മ രൂപം, വിനിമയ രൂപം, ബല രൂപം എന്നിവയാണ് അവ. ഏതൊരു സത്തയ്ക്കും  ഇത്തരം അഞ്ചു രൂപങ്ങള്‍ ഉണ്ടാകും. ഇവ അഞ്ചും ഒന്ന് ചേര്‍ന്നാണ് ആ സത്തയുടെ നില നില്പ്. (എന്നാല്‍, മനുഷ്യന്റെ നിരീക്ഷണ പരിമിതി കൊണ്ട് പലപ്പോഴും ഈ അഞ്ചു രൂപത്തിലും അവനു കാണാന്‍ കഴിയാതെ ആകുന്നു.) പ്രാപഞ്ചിക പ്രാഥമിക കണങ്ങള്‍ മുതല്‍ പ്രപഞ്ചം വരേയ്ക്കും ഈ അഞ്ചു രൂപങ്ങളില്‍ കാണാന്‍ സാധിക്കുമെന്നതിനാല്‍, ഒളിമ്പസ് ഇവയെ പഠനാര്‍ത്ഥം പ്രപഞ്ച പഞ്ചകം (Cosmic Pentacle) എന്ന പട്ടികയില്‍ ക്രമീകരിച്ചിരിക്കുന്നു.

     

     

    വ്യവസ്ഥാ നിയമം.

    പ്രപഞ്ച പഞ്ചകത്തിന്റെ വിതരണ ക്രമത്തെ  കൂടുതല്‍ മനസ്സിലാക്കുന്നതിനു, പ്രപഞ്ച സംവിധാനം വ്യവസ്ഥാ രൂപത്തിലാണെന്ന് അറിയേണ്ടി ഇരിക്കുന്നു. പ്രപഞ്ചത്തിലെ ഏതൊരു സത്തയ്ക്കും ഒരു വ്യവസ്ഥാ രൂപമാണ് ഉണ്ടാകുക. ഒരു സത്തയുടെ വ്യവസ്ഥ എന്നാല്‍, ആ സത്തയുടെ ഘടക സത്തകളുടെ പഞ്ച രൂപങ്ങളുടെയും ഒത്തു ചേരലും ഒപ്പം, അവയെ ഒരുമിപ്പിക്കുന്ന, അധിക പ്രതിഭാസവും കൂടി ചേര്‍ന്നതാണ്. ഒരു വ്യവസ്ഥ സംഘടിതമാകുന്നത്, സ്വപ്രേരനയാലോ, ബാഹ്യ പ്രേരനയാലോ, ആകാം. അത്തരത്തില്‍ സ്വന്തം പ്രേരണ യാല്‍ സംഘടിപ്പിക്കപ്പെടുന്ന  വ്യവസ്ഥകളെ, സ്വയം സംഘടിത വ്യവസ്ഥകള്‍ എന്ന് പറയുന്നു. അതിനു കാരണമാകുന്ന സംഘാടക പ്രേരണ, പ്രപഞ്ചത്തിനോ, അതിന്റെ ഘടക സത്തയ്ക്കോ ഉണ്ടാകുന, നൈസര്‍ഗികമോ, പ്രേരിതമോ ആയ ഒരു ധിഷണ ആയിരിക്കും. ഒരു ജൈവ കണം സൃഷ്ടിക്കപ്പെടുന്നത്  നൈസര്‍ഗിക ധിഷണ കൊണ്ടാണെങ്കില്‍, ഒരു കമ്പ്യൂട്ടര്‍ സൃഷ്ടിക്കപ്പെടുന്നത്  പ്രേരിത ധിഷണ കൊണ്ടാണ്.

     

    വ്യവസ്ഥാ നിയമം അനുസരിച്ച്, പ്രപഞ്ചത്തിലെ, പരമാണു ഒരു വ്യവസ്ഥയാണ്‌. ഒന്നിലധികം പരമാണുക്കള്‍, അനുകൂല പരിസ്ഥിതിയില്‍ ഒത്തു ചേരുമ്പോള്‍, ആണ് സംയുക്തം ഉണ്ടാകുന്നു. ഉദാഹരണത്തിന് എ എന്ന പ്രാഥമിക കനവും, ബി എന്ന പ്രാഥമിക കനവും ഒന്ന് ചേരുന്നു എന്നിരിക്കട്ടെ.. ഈ ഓരോ കണത്തിനും, അതിന്റെ പഞ്ച ദ്രവ്യ സ്വഭാവങ്ങള്‍ ഉണ്ടായിരിക്കും. (സങ്കീര്‍ണതകള്‍, തുടക്കത്തില്‍ തന്നെ വരുന്നത് ഒഴിവാക്കാനായി, അതില്‍ മൂന്നു രൂപങ്ങളെ മാത്രം ഇവിടെ വരച്ചു കാണിക്കട്ടെ. ചര സംഖ്യകള്‍ ഉദാഹണങ്ങള്‍ ആണെന്ന് കരുതുമല്ലോ..) ഓരോ കണത്തിനും അതിന്റെ ഭൌതിക രൂപവും, പ്രതിഭാസ രൂപവും, ധര്‍മ രൂപവും ഉണ്ടായിരിക്കും. അവ ഓരോന്നും നൂറു യൂനിറ്റ് വീതം ആണെന്ന് കരുതുക.രണ്ടു കണത്തിനും ഉള്ള ഭൌതിക മാനം ആയ നൂറും നൂറും ചേര്‍ന്നുണ്ടാകുന്ന ഇരുനൂറു യൂനിറ്റ് ഭൌതിക മാനമാകണം എ-ബി എന്ന സംയുക്തത്തിനു ഉണ്ടാകുക.  എന്നാല്‍ അനുഭവത്തില്‍ അത് തികച്ചും ഇരുനൂറു കാണുകയില്ല. എന്നാല്‍ പ്രതിഭാസത്തില്‍, ഇരുനൂറിലധികം യൂനിറ്റ് കാണപ്പെടും. ഭൌതിക മാനം കുറയുന്നതിനെ ദ്രവ്യമാന ദോഷം (Mass  Deffect) എന്നും, പ്രതിഭാസത്തില്‍ ഉണ്ടാകുന്ന ആധിക്യത്തെ, പ്രതിഭാസ പ്രത്യക്ഷപ്പെടല്‍ (Phenomenal Appearance) എന്നും വിളിക്കാം. അത് പോലെ ധര്‍മ രൂപത്തില്‍ കാണുന്ന ചരങ്ങളില്‍, പ്രാഥമിക തലത്തില്‍, താരതമ്യം ഇല്ലെങ്കിലും, അടുത്ത വ്യവസ്ഥാ ഘട്ടത്തില്‍, ധര്‍മ വ്യതിയാനം ദര്‍ശിക്കാവുന്നതാണ്. ഈ ധര്‍മ വ്യതിയാനത്തെ ക്രമിതമല്ലാത്ത ദ്വന്ദ ഫലം (Chaotic Bifurcation) എന്ന് വിളിക്കും. (റഫറണ്‍സിനു  ചിത്രം കാണുക. ആഴത്തിലുള്ള പഠനത്തിനു, ഒളിമ്പസ് പ്രവേശക പ്ലീനത്തില്‍ പങ്കെടുക്കുക.)

     

    ജീവന്‍ 

    വ്യവസ്ഥയുടെ ഓരോ ഘട്ടങ്ങളിലും, പുതിയ പ്രതിഭാസങ്ങള്‍ പ്രത്യക്ഷമാകുകയും, അവയുടെ ഭൌതിക – പ്രതിഭാസ – ധര്‍മ  – വിനിമയ –  ബല  രൂപങ്ങളുടെ പ്രവര്‍ത്തന സങ്കീര്‍ണത കൂടുകയും ചെയ്യും. അങ്ങിനെ പരമാണുക്കള്‍ ചേര്‍ന്ന് അണു സംയുക്തവും, അണു സംയുക്തങ്ങള്‍ ചേര്‍ന്ന് സംയുക്തങ്ങളുടെ സംയുക്തങ്ങളും ഉണ്ടാകുന്നു. അങ്ങിനെ വ്യവസ്ഥകള്‍  സങ്കീര്‍ണമായി  വിന്യസിക്കപ്പെടുന്നതിന്റെ  ഒരു ഘട്ടത്തില്‍ അവയ്ക്ക് സ്വയം  നിര്‍ധാരണ   (നിര്‍വഹണ – പരിചരണ) സ്വഭാവങ്ങള്‍ വന്നു ചേരുന്നു. ഇങ്ങിനെ ഒരു വ്യവസ്ഥയ്ക്കുണ്ടാകുന്ന സ്വയം നിര്‍ധാരണ ശേഷി ആണ് ജീവന്‍. എല്ലാ വ്യവസ്ഥകള്‍ക്കും ഈ സവിശേഷത വന്നു കൊള്ളണം എന്നില്ല. അതിനാല്‍ തുടര്‍ന്നുള്ള വ്യവസ്ഥാ വളര്‍ച്ചയുടെ വിതരണത്തില്‍, പ്രകടമായ രണ്ടു ധാരകള്‍ നമുക്ക് ദര്‍ശിക്കാനാകും. ജൈവ ധാരയും, അജൈവ ധാരയും. ജൈവ ധാരയില്‍ പ്രാഥമിക ജീവ കണത്തെയും,  തുടര്‍ന്ന് കോശങ്ങളെയും, കലകളെയും അവയവങ്ങളെയും, ജീവികളെയും, ജീവി വര്‍ഗതെയും ജൈവ രാശിയും ജൈവാജൈവ സമൂഹത്തെയും നമുക്കു കാണാം. അജൈവ ധാരയില്‍ സംയുക്തങ്ങള്‍ മുതല്‍ ഭീമാകാരങ്ങളായ പര്‍വതങ്ങളും സമുദ്രങ്ങളും അടക്കമുള്ള വ്യവസ്ഥകള്‍ ആണുണ്ടാകുക.  തുടര്‍ന്ന് ഭൂമിയും,  സൌരയൂഥവും, തുടങ്ങി, പ്രപഞ്ചം എന്ന പരമ വ്യവസ്ഥ വരെയും പടര്‍ന്നു കിടക്കുന്നു.

     

    ഓരോ വ്യവസ്ഥയ്ക്കും, മുന്‍ പറഞ്ഞ പഞ്ച രൂപങ്ങളും ഉണ്ടാകും. ജൈവ ധാരയിലെ വ്യവസ്ഥകള്‍ സ്വയം സംഘടിത വ്യവസ്ഥകള്‍ ആണ്. അവയ്ക്ക് സ്വെച്ഛയാല്‍ നിര്‍വഹണങ്ങള്‍   നടത്താന്‍ കഴിയും. എന്നാല്‍ ജൈവ ധാരയില്‍ പെടാത്ത വ്യവസ്ഥകള്‍ക്ക്, സഹ വ്യവസ്ഥകളുടെയോ, ആന്തരിക ബാഹ്യ വ്യവസ്ഥകളുടെയോ  പ്രേരണയാല്‍ ആകും നിര്‍വഹണങ്ങള്‍ നടക്കുക. ഒരു പക്ഷെ അതിനു ഉപകരണം ആകുന്നതു പോലും ബാഹ്യവ്യവസ്ഥകള്‍ ആയിരിക്കും. ഓരോ വ്യവസ്ഥയും, അതിന്റെ അകം പുറം, സഹ വ്യവസ്ഥകളുമായി, നിരന്തരം വിനിമയം നടത്തി കൊണ്ടിരിക്കും. ഈ വിനിമയം അഞ്ചു രൂപത്തിലും ഉണ്ടാകും. ഓരോ വ്യവസ്ഥയുടെ സങ്കീര്‍ണതയ്ക്കും, സ്ഥാനത്തിനും  അനുസൃതം അവയുടെ രൂപ അനുപാദത്തില്‍  മാറ്റം ഉണ്ടാകുമെന്ന് മാത്രം.

     

    പ്രപഞ്ച വ്യവസ്ഥയുടെ മൂന്നു കേവല തലങ്ങളുടെ അഞ്ചു രൂപങ്ങളെ നമുക്കൊന്ന് പരിചയപ്പെടാം.

     

    പ്രാഥമികകണതലം_____ജീവി തലം_________ പ്രപഞ്ച തലം

    ഭൌതികരൂപം_______ശരീരം (Body)______ദൃശ്യ പ്രകൃതി (Nature)

    പ്രതിഭാസരൂപം_______ ജീവന്‍ (Life)________ഐകകം (Uniter)

    ധര്‍മരൂപം_______മനസ്സ് (Consciousness)____നിയതി (Destiny)

    ജ്ഞാനരൂപം________ബോധം (Sense)__പരിബോധം (Super Sense)

    ഊര്‍ജരൂപം__________ശക്തി (Vitality)___പരിശക്തി (Omnipotence)

     

    ഇതില്‍ ഐകകം (Uniter) എന്ന ഒരു തലത്തെയാണ്, പൊതുവേ ഈശ്വരീയം ആയി കണക്കാക്കി വരുന്നത്. എന്നാല്‍ ഈ പ്രതിഭാസങ്ങളുടെ പ്രതിഭാസം ആയ പെന്റാകൂവിനെ ആണ്, അത്തരമൊരു സവിശേഷ സ്ഥാനം നല്‍കി മനസ്സിലാകേണ്ടത് എന്നാണു ഒളിമ്പസ്സിന്റെ പക്ഷം.

     

     

     

     

     

    https://www.facebook.com/notes/santhosh-olympuss/notes/254998664548081

    Print Friendly

    വായനക്കാരുടെ അഭിപ്രായങ്ങള്‍

    അഭിപ്രായങ്ങള്‍

    About

    An Ecosopher who lives to propagate Deep Ecological perspective in Human Life

    http://olympuss.in